عزیز و نگار

(قسمت ۳)

ونگین انگشتری که عزیز داده بود به نگار در آنجا برق زد عزیز یادش بانگشترش افتاد یک شعر از برای نگار گفت :

نگارم ولو شکوه ولو شکوه             نگار مال من وکوهنده میشود

سرخ دستمال برویش میزند باد       نگین انگشتر خود میدهد سو

چون این شعر را گفت گل احمد با نفراتش از گردنه رفتند عزیز رفت سر گردنه خوابید .

 این چند کلمه را از ملا حسن کر کبودی بشنوید چونکه ملا حسن در زمستان در گیلان شغل معلمی داشت و برای بهار می خواست برود برای طالقان شب گذارش در بالا روج شد خوابید . وقت سحر حرکت کرد برای طالقان 2ساعت مانده بشب رسید سر گردنه ، دید جوانی سر گردنه خوابیده ومثل ماه شب چهارده می درخشد ،  تا این جوان را دید آه از نهاد ملا حسن برآمد، گفت  اگراین جوان را بیدار کنم ترس دارم که این دزد باشد اگرهم بیدار نکنم حیف از این جوان که شاید جانوران اذیت باو وارد آورند با خود فکری کرد گفت خوبست که این پولی که در توی خرجین بنده است در یک جایی پنهان کنم تا این را را بیدار کنم خلاصه  پول آن وره تمام نقره بود پولش را پنهان کرد آمد گفت : ای جوان بلندشو،چرا اینوقت شب اینجا خوابیده ای عزیز از خواب بلند شد وگفت بروید پی کارتان می خواید چکارکنید . باز ملاحسن تکرار کرد در جوابش گفت مگر ندیدی دیشب همچون ماه مرا بردند ملا حسن فهمید که این عزیزاست یک شعر برای عزیز گفت:

عزیزطالقان توبس کنی بس    یارچنگ داده را کی آوری دست

بروفکردلارام دگرکن               فلک آب ترا جوب دگربست

عزیز دیدملاحسن برای اویک شعرخواند اوهم درجواب این شعر راگفت:

سیاه ابری گرفت کلوانی کوه را   پیش چشمم ببردن ماهی را

من وکلوانیان باهم بجنگیم          شایدآبی ببندم کهنه جورا

ایضا این شعر راملاحسن گفت وتعریف ازنامزد خودکرده به مناسبت حال این شعر راگفت :

عزیز چندکنی تعریف یارت     تمام طالقان تنگ آمده زارت

÷ری دلبرم درکرکبود است   که یک مویش می ارزد صدنگارت

این کلام ازدهن ملا حسن شنیدخیلی برزخ شدیک اشعاردیگر برای ملاحسن گفت :

نگارم سبزه وبالابلنده    پری خانم تراکی چی پسنده

نگارم دارد صدناز وغمزه  پری خام توکهنه لونده

تااین شعرراملاحسن شنید روانه راه شد عزیز ازدنبال اوصدا زد یک ساعت صبرکن یک شعر دیگر بگویم از این تندتر برو چونکه راه برشمادیر است ووقت شماضیق

گدارا بین گدارا بین گدارا    که برپنجه زنی نراژدهارا

شغال مانی مجی این لان برآن لان   شایدگیرآوری مرغ طلا را

تااین شعرراگفت ملاحسن برگشت پای عزیز را بوسید گفت خواهش می کنم ازاین بیشتر مرا رسوا نکنید ، اگر می  خواهید برای بالاروج بروید خوش آمدید تشریف ببریدآن شد که عزیز باملاحسن آمد برای طالقان وملاحسن هم رفت برای کرکبود .

                                         ادامه دارد...............